Η αποκάλυψη του ανιψιού του πολλά χρόνια αργότερα
Ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος άφησε για πάντα το στίγμα του στον καλλιτεχνικό χώρο και στον ελληνικό κινηματογράφο και το θέατρο, με τις μοναδικές ερμηνείες και το χιούμορ του να μνημονεύονται και να προβάλλονται ακόμη και στις μέρες μας, με 41 χρόνια ακριβώς σαν σήμερα (13/4) να έχουν περάσει από το θάνατό του.
Ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος στο διαμέρισμα του, στον δεύτερο όροφο μιας πολυκατοικίας στην διασταύρωση Σούτσου και λεωφόρου Αλεξάνδρας, όπου ο αξέχαστος ηθοποιός έζησε τα τελευταία χρόνια της ζωής του. Δεν είχε παντρευτεί ποτέ. Ήταν Μεγάλη Τρίτη του 1984, όταν ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος βρέθηκε νεκρός στο σπίτι του. Είχε πεθάνει από ανακοπή καρδιάς τέσσερις ημέρες νωρίτερα, στις 13 Απριλίου. Η είδηση του μοναχικού θανάτου του τόσο αγαπημένου ηθοποιού που είχε φτάσει στο απόγειο της δημοτικότητας του χάρη στο τηλεοπτικό «Λούνα Παρκ» λίγα χρόνια νωρίτερα, είχε συγκλονίσει την κοινή γνώμη. Ήταν 72 ετών…..
Ήταν Μεγάλη Τρίτη του 1984 όταν ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος βρέθηκε νεκρός στο διαμέρισμά του, ένα δυάρι στον δεύτερο όροφο της πολυκατοικίας στη συμβολή των οδών Σούτσου και Αλεξάνδρας. Όπως ανέφεραν τα δημοσιεύματα της εποχής, βρέθηκε πεσμένος ανάσκελα στο χαλί, με τα χέρια ανοιχτά. Φορούσε τη ρόμπα του, μπλε πιτζάμες και σκούρες κάλτσες. Ο θάνατός του επήλθε από ανακοπή καρδιάς την Παρασκευή 13 Απριλίου, λίγες ημέρες πριν τη Κυριακή των Βαΐων, ενώ το σώμα του ανακαλύφθηκε τέσσερις ημέρες αργότερα.
Ο ηθοποιός και ανιψιός του αείμνηστου Διονύση Παπαγιαννόπουλου, Τάκης Βλαστός, σε τηλεοπτική εκπομπή αθηναϊκού σταθμού, μοιράστηκε μια άγνωστη και συγκινητική ιστορία σχετικά με την εκταφή του μεγάλου ηθοποιού. Όπως αποκάλυψε: «Έβγαλαν τον Διονύση Παπαγιαννόπουλο από τον τάφο του στο Διακοφτό για δύο ψήφους. Δεν θέλω να πω ποιο κόμμα ήταν». Η αποκάλυψη αυτή συγκλόνισε, καθώς ο σπουδαίος ηθοποιός είχε ζήσει μόνος του λίγο πριν από τον θάνατό του, χωρίς οικογένεια που να ενδιαφερθεί για τον τάφο του.
Η ξαφνική απώλειά του δεν του άφησε χρόνο να συντάξει διαθήκη, με αποτέλεσμα τα παιδιά των αδελφών του, που ήταν και οι νόμιμοι κληρονόμοι του, να εμπλακούν σε δικαστικές διαμάχες για την περιουσία του. Η τραγική αυτή ιστορία υπογραμμίζει τη μοναξιά που βίωσε ο μεγάλος ηθοποιός στα τελευταία χρόνια της ζωής του, παρά τη σημαντική του προσφορά στον ελληνικό κινηματογράφο και θέατρο.
Λατρευόταν στο Διακοφτό, δεν παντρεύτηκε ποτέ
Ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος, γεννήθηκε στο Διακοφτό το 1912, έζησε στην Αθήνα, όμως όταν απεβίωσε, η ταφή του έγινε στον τόπο καταγωγής του, το Διακοφτό. Υπήρξε άνθρωπος εξαιρετικά δοτικός και φιλάνθρωπος, και όπως λέει ο ανηψιός του, Τάκης Βλαστός: «Είχε δέκα οικογένειες στην Αθήνα στις οποίες κάθε πρώτη του μηνός έδινε ένα επίδομα. Φτωχές οικογένειες. Σκέφτομαι τώρα αυτά που λέω. Όταν τα ξαναφέρνω στη μνήμη, δεν αντέχω. Συγνώμη ζητώ. Αυτές τις οικογένειες εγώ δεν τις ξαναείδα ποτέ. Ο μόνος από τους συναδέλφους του που ζήτησε να πάει στον τάφο του ήταν ο Θανάσης Βέγγος».
Το Διακοφτό φαίνεται πως τον σημάδεψε στην πορεία της ζωής του, καθώς πολλοί έλεγαν πως δεν παντρεύτηκε ποτέ εξ αιτίας μιας απογοητευμένης ιστορίας στη γενέτειρά του. Άλλοι ωστόσο έλεγαν ότι μία ηθοποιός τον άφησε για συνάδελφό του. Να σημειώσουμε ότι ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος έκανε πολλές αγαθοεργίες, κυρίως στην περιοχή όπου γεννήθηκε, χωρίς αυτό να είναι ευρέως γνωστό. Το όνειρό του ήταν να αποσυρθεί στο Διακοφτό εκεί που γεννήθηκε και υπάρχει ακόμα το σπίτι του, με τον έρωτα της ζωής του να μένει ανεκπλήρωτος.
Ο δήμος Διακοπτού έχει τιμήσει τον μεγάλο ηθοποιό, τοποθετώντας την προτομή του στην παραλία του δήμου, δίπλα στην αφετηρία του οδοντωτού σιδηροδρόμου.
Μια καριέρα που θα ήθελαν όλοι
Ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, όπου και πρωτοεμφανίστηκε το 1938, στον «Βασιλιά Ληρ» του Σαίξπηρ, σε ρόλο που του έδωσε ο δάσκαλός του Αιμίλιος Βεάκης.
Τα χρόνια που ακολούθησαν συνέπραξε με τους θιάσους της Μαρίκας Κοτοπούλη, των Αρώνη – Χορν, Χατζίσκου – Συνοδινού, του Μουσούρη και του Ντίνου Ηλιόπουλου. Ως τα μέσα της δεκαετίας του 1950 εμφανίστηκε σε ρόλους του κλασικού ρεπερτορίου, ενώ αργότερα άρχισε να εμφανίζεται σε ελαφρές κωμωδίες. Το 1961 συγκρότησε τον δικό του θίασο, δίνοντας αξέχαστες ερμηνείες, σε έργα όπως «Ζήτω η ζωή» του Γεράσιμου Σταύρου και «Δεσποινίς Διευθυντής» των Ασημάκη Γιαλαμά και Κώστα Πρετεντέρη. Στο τελευταίο ενσάρκωσε τον κ. Βασιλείου, έναν ρόλο που επανέλαβε το 1964 στη μεγάλη οθόνη, δίπλα στην Τζένη Καρέζη.
Πρώτη κινηματογραφική εμφάνισή του ήταν το 1947, στην ταινία «Παιδιά της Αθήνας» του Τάκη Μπακόπουλου. Ακολούθησαν άλλες 134 ταινίες, στις περισσότερες από τις οποίες κράτησε δευτερεύοντες ρόλους, κλέβοντας όμως πάντα την παράσταση. Ξεχωρίζουν: «Το Ξύλο βγήκε από τον παράδεισο» (1959), «Χτυποκάρδια στο θρανίο» (1963), «Η βίλα των οργίων» (1964), «Μια τρελή, τρελή οικογένεια» (1965), «Υπάρχει και φιλότιμο» (1965), «Κάτι κουρασμένα παλικάρια» (1967), «Για ποιον χτυπά η κουδούνα» (1968), «Ένας ιππότης για τη Βασούλα» (1968), «Ο δασκαλάκος ήταν λεβεντιά» (1970), «Ο Κυρ Γιώργης εκπαιδεύεται» (1977). Το ρόλο του Μπαρμπα-Γιώργη είχε ενσαρκώσει με μεγάλη επιτυχία και στην τηλεοπτική σειρά «Το Λούνα Παρκ» το 1974.
