Ο συνθέτης μοιράστηκε την ιστορία πίσω από τη δημιουργία του κομματιού που ερμήνευσε η Δέσποινα Βανδή
Την έμπνευση πίσω από το τραγούδι «Μέχρι Μάη μήνα» αποκάλυψε ο Φοίβος, εξηγώντας ότι ένας θυελλώδης έρωτας ανάμεσα σε δύο πρόσωπα από τον χώρο της σόουμπιζ στάθηκε η αφορμή για τη δημιουργία του.
Σε βίντεο που δημοσίευσε στο TikTok, ο Φοίβος είπε αρχικά: «Δεν υπάρχει κάποια ιδιαίτερη ιστορία πίσω από αυτό το τραγούδι. Μπορώ όμως να σας πως τον λόγο για τον οποίο το έγραψα. Καταρχάς ήθελα να συνεχίσω την παράδοση που είχα δημιουργήσει με τη Δέσποινα (Βανδή) που σε κάθε άλμπουμ βάζαμε ένα μεγάλο τραγούδι, επικό και δραματικό, όπως το ”Στα ‘δωσα όλα”, ”Λάθος άνθρωπος”, ” Στην αυλή του παραδείσου”».
Ο Φοίβος ανέφερε στη συνέχεια ότι την ιδέα για τους στίχους που θα συνόδευαν τη μουσική του την έδωσε μία συζήτηση για τον έρωτα δύο επώνυμων προσώπων που έληξε δραματικά για το ένα από αυτά. «Αφού είχα γράψει τη μουσική, έψαχνα το τι θα μπορούσαν να λένε οι στίχοι, την ιδέα που θα ήταν αντίστοιχα λυρική και δραματική με τη μουσική αυτού του τραγουδιού. Εκείνη την περίοδο είχα βρεθεί σε μια συζήτηση και είχα ακούσει για έναν μεγάλο και θυελλώδη έρωτα στη σόουμπιζ που ενώ ξεκίνησε καλά, είχε πολύ άσχημη κατάληξη για τον έναν από τους δύο. Με συγκίνησε ιδιαίτερα αυτή η ιστορία γιατί γνώριζα και τους δύο ανθρώπους και άρχισα να σκέφτομαι πώς θα μπορούσα να μεταφέρω αυτή τη δραματική κατάληξη μίας ιστορίας αγάπης στους στίχους αυτού του τραγουδιού», πρόσθεσε.
Δείτε το βίντεο με όσα είπε:
@foivos.official Μέχρι Μάη μήνα! 😉 #foivos #despinavandi #greektiktok #viral #storytime ♬ πρωτότυπος ήχος – Foivos
Προσπαθώντας να επεξεργαστεί πώς θα αποδώσει αυτή την ερωτική ιστορία σε στίχους, ο συνθέτης είδε τυχαία τη βιτρίνα ενός παρατημένου μαγαζιού με χριστουγεννιάτικα είδη που του έδωσε την ιδέα που έψαχνε. Συγκεκριμένα, περιέγραψε: «Ένα βράδυ γυρνώντας σπίτι μου και περνώντας από τη Νέα Ερυθραία παρατήρησα ένα κατάστημα, το οποίο λειτουργούσε το προηγούμενο διάστημα ως εποχικό κατάστημα χριστουγεννιάτικων ειδών. Παρότι είχαν περάσει τα Χριστούγεννα, το κατάστημα παρέμενε κλειστό και ξενοίκιαστο. Δίπλα του υπήρχαν μαγαζιά που ήταν φωτισμένα, εκείνο όμως παρέμενε σκοτεινό και εγκαταλελειμμένο. Σε κάποια σημεία της βιτρίνας υπήρχαν απομεινάρια χριστουγεννιάτικων στολιδιών. Αυτό μου έβγαλε μια πολύ μεγάλη μιζέρια. Σκέφτηκα λοιπόν να παρομοιάσω την κοπέλα της ιστορίας που είχα ακούσει με τη βιτρίνα αυτού του καταστήματος που παρέμενε εγκαταλελειμμένη, περιμένοντας κάποιον να τη δει και να την επαναφέρει στη ζωή. Παρότι λοιπόν ήταν Φεβρουάριος, είπα να το τραβήξω μέχρι Μάη μήνα».
