Ο Άγιος Παΐσιος ρωτήθηκε κάποτε τι αισθάνεται ένας άνθρωπος, όταν φύγει από τη ζωή.
– Τι αισθάνεται Γέροντα, ο άνθρωπος όταν πεθάνει, συναισθάνεται αμέσως σε τι κατάσταση βρίσκεται;
Και ο Άγιος Παΐσιος απάντησε:
«Ναι, συνέρχεται και λέει “τι έκανα;”, αλλά “φαϊντά γιόκ”, δηλαδή δεν οφελεί αυτό. Όπως ένας μεθυσμένος, αν σκοτώσει λ.χ. την μάνα του, γελάει, τραγουδάει, επειδή δεν καταλαβαίνει τι έκανε, και όταν ξεμεθύσει, κλαίει και οδύρεται και λέει “τι έκανα;”, έτσι και όσοι σ’ αυτήν την ζωή κάνουν αταξίες είναι σαν μεθυσμένοι.
Δεν καταλαβαίνουν τι κάνουν, δεν αισθάνονται την ενοχή τους. Όταν όμως πεθάνουν, τότε φεύγει αυτή η μέθη και συνέρχονται. Ανοίγουν τα μάτια της ψυχής τους και συναισθάνονται την ενοχή τους, γιατί η ψυχή, όταν βγει από το σώμα, κινείται, βλέπει, αντιλαμβάνεται με μια ασύλληπτη ταχύτητα».
