Η Βούλα Χαριλάου υπήρξε μια από τις πιο ιδιαίτερες μορφές του παλιού ελληνικού κινηματογράφου, αφήνοντας το δικό της αποτύπωμα σε δραματικούς κυρίως ρόλους.
Ζούσε στη Νεάπολη Εξαρχείων, αποτραβηγμένη από τα φώτα της δημοσιότητας, η παλιά δόξα του ελληνικού κινηματογράφου.
Η Παρασκευή Τράκα, όπως ήταν το κανονικό της όνομα, ήταν η αγαπημένη σε όλους μας Βούλα Χαριλάου. Η μεγάλη καλλιτέχνιδα γεννήθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 1930 (σύμφωνα με το ημερολόγιο του ΤΑΣΕΗ του 2019) ή το 1932 (σύμφωνα με την εγκυκλοπαίδεια του Θόδωρου Εξάρχου), ενώ κατά άλλη πηγή αναφέρεται το 1937. Όμως, η τρυφερή Ελίζα στη «Δούκισσα της Πλακεντίας» το 1956 και η τρομακτική Άννα στον «Εφιάλτη» το 1961 την καθιέρωσαν για πάντα ως Βούλα Χαριλάου.
Η αγαπημένη ηθοποιός σπούδασε για έναν χρόνο στη Δραματική Σχολή του Κωστή Μιχαηλίδη. Στη συνέχεια σπούδασε πιάνο στο Ωδείο Αθηνών και τραγούδι στο Εθνικό Ωδείο, αποκτώντας άδεια άσκησης επαγγέλματος ηθοποιού ως εξαιρετικό ταλέντο.
Η Βούλα Χαριλάου (η Ελληνίδα Βίβιαν Λι) στην πρώτη κινηματογραφική της εμφάνιση ως Ελίζα, κόρη της Δούκισσας της Πλακεντίας, στο ομώνυμο φιλμ του 1956. Η ιστορική-δραματική ταινία, σε σενάριο και σκηνοθεσία της Μαρίας Πλυτά, έκανε πρεμιέρα στις κινηματογραφικές αίθουσες της Αθήνας στις 30 Ιανουαρίου 1956.
Έπαιξε συνολικά σε 11 ταινίες, κυρίως δραματικές, με κορυφαία την ερμηνεία της στο ψυχολογικό δράμα «Ο Εφιάλτης». Την αρχή έκανε ως πρωταγωνίστρια στη «Δούκισσα της Πλακεντίας» το 1956, στον ρόλο της Ελίζας.
Ακολούθησαν οι ταινίες: «4 νύφες 1 γαμπρός» (1958) με τον Ντίνο Ηλιόπουλο, τον Βασίλη Αυλωνίτη και τη Σμαρούλα Γιούλη, «Στουρνάρα 288» (1959) με τον Ορέστη Μακρή, «Ο Θύμιος τα ’κανε θάλασσα» (1959) με τον Κώστα Χατζηχρήστο, «Κρουαζιέρα στη Ρόδο» (1960) με τον Λάμπρο Κωνσταντάρα, «Άντρας είμαι και το κέφι μου θα κάνω» (1960) με τον Γιάννη Γκιωνάκη, «Ήρθες αργά» (1961) με τον Ανδρέα Μπάρκουλη, «Χωρίς μητέρα» (1961) με τον Θανάση Βέγγο, «Εφιάλτης» (1961) με τον Μιχάλη Νικολινάκο, «Μάνα κάνε κουράγιο» (1962) και «Αδίστακτοι» (1965) με τον Νίκο Κούρκουλο.
Το 1965 η Βούλα Χαριλάου αποσύρθηκε από τον κινηματογράφο και το θέατρο για καθαρά προσωπικούς και οικογενειακούς λόγους. Τα τελευταία χρόνια ζούσε στη Νεάπολη Εξαρχείων, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Η γλυκιά και ευγενική ηθοποιός δεν επιθυμούσε να δώσει συνεντεύξεις, παρά τις προσπάθειες πολλών δημοσιογράφων να την έχουν σε αποκλειστικότητα. Η κηδεία της έγινε σε στενό οικογενειακό κύκλο. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που τη σκέπασε.
