«Τα πρώτα μου Χριστούγεννα ως παντρεμένη ήταν τα χειρότερα που έχω ζήσει ποτέ. Ενώ λατρεύω τις γιορτές, ξέρω ότι μερικές φορές μπορεί να είναι πολύ σκληρές για τις οικογένειες για πολλούς διαφορετικούς λόγους. Εμείς δυσκολευτήκαμε, προσπαθώντας να αποφασίσουμε με ποια οικογένεια θα περάσουμε τις διακοπές. Δεν περίμενα ότι τα πρώτα μας Χριστούγεννα ως παντρεμένοι θα ήταν τόσο γεμάτα με ένταση.
Ήμασταν οι πρώτοι που παντρευτήκαμε και από τις δύο οικογένειες. Συνειδητοποιώ τώρα ότι ίσως αυτή ήταν μια ευκαιρία για εμάς να ανοίξουμε τον δρόμο και να μάθουμε πώς να επικοινωνούμε καλά με τις οικογένειές μας και ο ένας με τον άλλον σχετικά με τις παραδόσεις και τον χρόνο που πρέπει να περνάμε μαζί τους κατά τη διάρκεια των διακοπών, αλλά πριν από 10 χρόνια ήμουν πολύ νέα και δεν το έβλεπα με αυτόν τον τρόπο.
Προχωρώντας στις γιορτές, ήξερα ότι έπρεπε να πάρουμε μια απόφαση σχετικά με τη μεγαλύτερη διαφωνία μας: την ημέρα των Χριστουγέννων. Πρότεινα να ξεκινήσουμε τη δική μας παράδοση και να περάσουμε τα Χριστούγεννα μόνο οι δυο μας γιατί, για να είμαι ειλικρινής, η ιδέα να είμαι μακριά από την οικογένειά μου ήταν πραγματικά δύσκολη. Δεν ήθελα να τους πληγώσω ή να τους απογοητεύσω. Και ο Ράιαν, επίσης, ένιωθε το ίδιο για την οικογένειά του. Σκέφτηκα ότι η έναρξη μιας νέας παράδοσης θα ήταν η καλύτερη επιλογή. Ο Ράιαν συμφώνησε αλλά υπήρξε πολύς πόνος στις οικογένειές μας όταν πήραμε αυτή την απόφαση. Επιπλέον, οι γονείς του Ράιαν είναι διαζευγμένοι, οπότε έπρεπε να λάβουμε υπόψη τη μαμά του, την οποία βλέπουμε μόνο τα Χριστούγεννα. Έπρεπε να θέσουμε ορισμένα σταθερά όρια στη σχέση μας μαζί της και δεν ήταν εύκολο.
Ήρθαν τα πρώτα μας Χριστούγεννα ως παντρεμένοι. Και ήταν απαίσια. Ένιωθα τόσο άβολα και η καρδιά μου ήταν τόσο λυπημένη. Ήταν προφανές ότι αυτή η απόφαση δεν έγινε δεκτή από τις οικογένειές μας. Ο Ράιαν και εγώ «πολεμήσαμε» καθ’ όλη τη διαδρομή από το πατρικό του μέχρι το σπίτι μας την παραμονή των Χριστουγέννων. Πέράσαμε τα Χριστούγεννα μόνο οι δυο μας, με αποτέλεσμα μόνο αναγκαστικά χαμόγελα, πόνο στην καρδιά και πολλά δάκρυα. Καθώς η μέρα συνεχίστηκε, νομίζω ότι υπήρχε τόσος πόνος που φτάσαμε σε ένα σημείο όπου απλά θέλαμε όλο αυτό να τελειώσει.
ε τα χρόνια, ο Ράιαν και εγώ συμφωνήσαμε να περνάμε εναλλάξ την ημέρα των Χριστουγέννων με τις οικογένειές μας μέχρι να αποκτήσουμε δικά μας παιδιά, κάτι που λειτούργησε πολύ καλά για εμάς. Καθώς τα αδέλφια μας παντρεύτηκαν και έκαναν παιδιά, έθεσαν επίσης τα δικά τους όρια και πήραν αποφάσεις που ήταν καλύτερες για εκείνους. Η απόκτηση των παιδιών έκανε τα πράγματα λίγο πιο εύκολα όσον αφορά τον καθορισμό ορίων.
Συμπερασματικά, τα Χριστούγεννα είναι μια τόσο ξεχωριστή εποχή του χρόνου. Και ενώ ξέρω ότι τα πρώτα μας παντρεμένα Χριστούγεννα δεν ήταν εύκολο να τους έχουμε όλους ικανοποιημένους, νιώθω ότι τώρα, ύστερα από ειλικρινή συζήτηση και όρια, δεν υπάρχει άγχος για το πού θα περάσουμε τις διακοπές – και μπορούμε πραγματικά να αγαπάμε τις στιγμές που περνάμε μεταξύ μας».
Από infowoman.gr
