Οταν διαβασα την παρακληση της Παναγίας της Μαλεβής το μυαλό με ταξιδέψε χρόνια πίσω.
Σας έχω αναφέρει ότι τον πατέρα μου τον έχασα στα δεκαεπτά μου χρόνια.
Ο αδέλφος από τότε αρχίσε να ασχολείται με την εκκλησία και να κάνει πνευμάτικη ζώη.Ετσι το φθινώπορο θέλησε να επισκέφτει την Ι.Μ.της Παναγιας της Μαλέβης λίγο ποιο εξώ από τηνΤρίπολη.
Ο καιρός ομως αρχίσε να αγριεύει και το χιόνι γινόταν όλο και ποιο πύκνο.
ΤΟ μοναστηρι βρίσκεται σε υψόμετρο και το χιονι είχε αρχίσει να παγώνει.Η μαμά μου αρχίσε να παρακαλαει τον αδέλφο μου να γυρίσουμε πίσω.
Μέτα από λίγο ο αδέλφος μου κατάλαβε ότι δεν μπορούσαμε να πάμε στην Μονή,έτσι μόλις βρήκε πλάτωμα πήγε να στρίψει το άμαξι άρχισε να πατηνάρει,το χιόνι όμως εκεί ήταν παγώμενο(γιατι προφανώς είχε αρχίζει να χιόνιζει απο ποιο μπρόστα). και να πλησίαζει προς τον γκρέμο.
Από θαύμα το αμάξι σταμάτησε λίγο ΄πρίν τον γκρέμο.Εκείνη την ώρα δεν είπαμε τίποτα. Όμως μέτα από δυο μέρες και οι τρείς μαςτο σύζητησαμε και είμασταν βέβαιοι ότι μας είχε προστατέψει η ΠΑΝΑΓΙΑ μας.
Αυτή την θαύμαστη επέμβαση που την ξέρουν μόνο λίγα ατόμα τα οποία πιστεύουν και για αυτό την λέω τωρα και σε σας
που θεώρω αδελφια μου : ,τελικα επίσκέφτηκαμε την χάρη της την ανοίξη.
Ευχαριστώ αδέλφη που με ταξίδεψες τόσα χρόνια πίσω στα παιδικα μου χρόνια.
ΜΑΝΑ ΜΑΣ ΠΑΝΑΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΘΑ ΣΕ ΔΟΞΑΖΟΥΜΕ ΚΑΙ ΘΑ ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ
