Η Άννα Πολυχρονίδη, μητέρα του Πέτρου Πολυχρονίδη, μίλησε με συγκίνηση για δύο απώλειες που σημάδεψαν τη ζωή της
Αναφέρθηκε στην κόρη της, Μαρία, η οποία πέθανε σε ηλικία μόλις 33 ετών, αλλά και στον Γιώργο Μαζωνάκη, τον οποίο γνώριζε από παιδί, καθώς μεγάλωσε στην ίδια πολυκατοικία με τον γιο της στη Νίκαια.
Μιλώντας στην εκπομπή «Πρώτος Καφές με τη Ζήνα», η μητέρα του παρουσιαστή περιέγραψε τη γειτονιά εκείνων των χρόνων ως μια μεγάλη οικογένεια. Οι γονείς περνούσαν χρόνο μαζί, ενώ τα παιδιά έπαιζαν στην αυλή, στην πυλωτή και στην ταράτσα.
«Οι μαμάδες καθόμασταν στο τραπεζάκι με το καφεδάκι μας το πρωί. Ήμασταν μια οικογένεια. Ο Γιώργος ήταν του τραγουδιού. Ο δικός μου έδινε τις ιδέες και αυτά. Το παιδί μου και όλα τ’ άλλα παιδάκια έκαναν ένα θεατρικό. Όλοι μαζί μεγαλώσανε και δε μας ξέχασε ποτέ. Και όπως και το δικό μου το παιδί και ο Γιώργος ήταν αγαπητό παιδί», ανέφερε η Άννα Πολυχρονίδη.
Η κόρη της που έφυγε σε ηλικία 33 ετών
Η ίδια αναφέρθηκε στη μεγάλη οικογενειακή απώλεια που βίωσε πριν από 13 χρόνια, όταν έχασε την κόρη της, Μαρία. Όπως είπε, ο θάνατός της προκάλεσε βαθιά οδύνη όχι μόνο στους δικούς της ανθρώπους, αλλά και σε ολόκληρη την πολυκατοικία.
«Πόνεσα πολύ, πόνεσε πολύ όλη η πολυκατοικία γιατί φύγανε τρία παιδιά. Από δω έφυγε το κορίτσι μου. Πρώτα η Μαρία μου 33 ετών, έφυγε μετά από πάνω ο κύριος 52 και έφυγε τώρα και ο Γιώργος μας από αυτό το σπίτι. Εδώ έφυγαν τρία παιδιά, νέα παιδιά», δήλωσε συγκινημένη.
Η μητέρα του Πέτρου Πολυχρονίδη συνέδεσε τη δική της εμπειρία με τον πόνο της μητέρας του Γιώργου Μαζωνάκη, σημειώνοντας χαρακτηριστικά: «Το ποτήρι αυτό της κυρίας Κλειώς το έχουμε πιει εμείς πριν 13 χρόνια. Το ξέρω, την καταλαβαίνω». Όπως αποκάλυψε, στη συνέχεια, πήγε να αποχαιρετήσει τον αγαπημένο καλλιτέχνη, τον οποίο ένιωθε σαν ένα από τα παιδιά που είχαν μεγαλώσει μπροστά στα μάτια της. «Πήγα το πρωί, τον προσκύνησα. Καλό παράδεισο να έχει και πάνω τους και την κόρη μου και όλους να τους γλεντήσει», πρόσθεσε βαθιά συγκινημένη.
Η σπάνια ασθένεια της αδελφής του Πέτρου Πολυχρονίδη
Ο Πέτρος Πολυχρονίδης είχε μιλήσει δημόσια για τον θάνατο της αδελφής του ήδη από το 2015. Σε συνέντευξή του είχε εξηγήσει ότι η Μαρία αντιμετώπιζε επί περίπου 30 χρόνια την υπογαμμασφαιριναιμία, μια σπάνια διαταραχή του ανοσοποιητικού συστήματος. «Είχε 30 χρόνια μια σπάνια ασθένεια, που είναι δύσκολο ακόμα και να την πεις, την υπογαμμασφαιριναιμία», είχε αναφέρει τότε ο παρουσιαστής. Παράλληλα, είχε επισημάνει ότι η συγκεκριμένη πάθηση μπορούσε πλέον να αντιμετωπιστεί, όμως η πολυετής παραμονή της αδελφής του σε νοσοκομεία είχε επιβαρύνει σημαντικά την υγεία της.
Όπως είχε εξομολογηθεί, ένα από τα σοβαρά προβλήματα που αντιμετώπιζαν οι συγκεκριμένοι ασθενείς ήταν η έκθεσή τους σε λοιμώξεις κατά τη νοσηλεία: «Όταν έχεις υπογαμμασφαιριναιμία σε βάζουν σε ένα δωμάτιο με πνευμονία, κολλάς κι άλλες πέντε έξι αρρώστιες από εκεί».
Να σημειωθεί πως η υπογαμμασφαιριναιμία χαρακτηρίζεται από χαμηλά επίπεδα ανοσοσφαιρινών, δηλαδή αντισωμάτων που είναι απαραίτητα για την άμυνα του οργανισμού. Αυτό μπορεί να κάνει τους ασθενείς περισσότερο ευάλωτους σε επαναλαμβανόμενες λοιμώξεις.
Τα κοινά παιδικά χρόνια στη Νίκαια με τον Γιώργο Μαζωνάκη
Η οικογένεια Πολυχρονίδη γνώρισε τον Γιώργο Μαζωνάκη όταν εγκαταστάθηκε στην πολυκατοικία της οδού Μάρκου Μπότσαρη, στη Νίκαια, το 1981. Παρά τη διαφορά ηλικίας των έξι ετών που είχαν τα δύο αγόρια, ο Πέτρος και ο Γιώργος μεγάλωσαν μαζί και συμμετείχαν στις ίδιες παιδικές παρέες. «Τον Γιώργο τον γνωρίσαμε όταν μπήκαμε στο σπίτι το ’81. Έχει 6 χρόνια διαφορά με τον Πέτρο. Μεγαλώσανε μαζί τα παιδιά. Αργότερα, όταν ξεκίνησε να τραγουδά στην Πάτρα, μετά πήγαν λίγο παραδίπλα σ’ ένα σπίτι που πήρε η μαμά του. Αυτό ήταν ανεξάρτητο παλικάρι», είπε η Άννα Πολυχρονίδη.
Η ίδια θυμήθηκε μάλιστα ότι ο τραγουδιστής επέστρεφε συχνά στο πατρικό του με το μηχανάκι, ενώ δεν έκρυψε πως η καλλιτεχνική του φύση είχε φανεί από πολύ νωρίς. «Ήτανε της ξαδέρφης μου ο Αντρέας και του έδινε το μικρόφωνο και τραγούδαγε. Ο Πέτρος κι ο Γιώργος ήταν τα παιδιά της παρέας, της χαράς», αποκάλυψε.
Σύμφωνα με την αφήγησή της, ο Γιώργος τραγουδούσε ακόμη και μέσα στο μπάνιο, με τη φωνή του να ακούγεται από τον φωταγωγό. Συχνά κρατούσε μια βούρτσα και τη χρησιμοποιούσε σαν μικρόφωνο. «Από μωρό τραγουδούσε πολύ. Ήταν η μεγάλη του η αγάπη. Ήταν του καλλιτεχνικού. Παίζανε, ταιριάζανε. Ήταν και τα άλλα παιδάκια της πολυκατοικίας που ήταν σχεδόν συνομήλικα κι έπαιζαν το μικρό σπίτι στο λιβάδι. Στήνανε στην άμμο, ζωγράφιζαν», περιέγραψε.
Η ιστορία με το κουκλοθέατρο και τις δύο δραχμές
Τη στενή σχέση των δύο οικογενειών είχε αποκαλύψει και ο ίδιος ο Πέτρος Πολυχρονίδης, μέσα από μια προσωπική ανάρτηση στο Instagram. Ο παρουσιαστής είχε αποχαιρετήσει τον παιδικό του φίλο δημοσιεύοντας κοινή φωτογραφία τους και μια χαρακτηριστική ανάμνηση από το καλοκαίρι του 1984.
«Για εμάς ήταν απλά ο Γιώργος από τον 4ο όροφο. Μέχρι τα 15 μου, μεγαλώσαμε κάτω από τα ίδια κεραμίδια στην ίδια αυλή στη Νίκαια και όταν πρωτοξεκίνησε την καριέρα του, πολύ πριν γίνει αυτός ο κοσμαγάπητος καλλιτέχνης, ήμασταν τόσο περήφανοι φίλοι και γείτονες που ακολουθούσαμε με ενθουσιασμό τα πρώτα του βήματα στις πίστες», είχε γράψει.
Στην ίδια ανάρτηση θυμήθηκε ένα αυτοσχέδιο κουκλοθέατρο που είχε φτιάξει ο 12χρονος τότε Γιώργος με τα υπόλοιπα παιδιά της πολυκατοικίας. Κρατώντας μια χάρτινη ντουντούκα, καλούσε τους γείτονες στην παράσταση, ζητώντας από κάθε παιδί δύο δραχμές.
Όταν ο εξάχρονος Πέτρος τον ρώτησε γιατί έπρεπε να πληρώσουν, εκείνος του απάντησε: «Εδώ θα κάνουμε τέχνη Πετράκο. Αυτό οι μεγάλοι το πληρώνουν». «Δεν κατάλαβα τίποτα τότε. Αργότερα συνειδητοποίησα το αυτονόητο. Ο Γιώργος δεν έγινε μετά καλλιτέχνης. Γεννήθηκε. Αντίο…», κατέληγε ο παρουσιαστής.
