Ο Προφήτης Ηλίας, ο οποίος είχε έρθει σε σύγκρουση με τον βασιλιά της Ιερουσαλήμ Αχαάβ και την γυναίκα του Ιεζάβελ – επειδή είχαν εγκαταλείψει τον Θεό και προσκυνούσαν τα είδωλα – κρύφθηκε, καθ’ υπόδειξι του Κυρίου, σ’ ένα χείμαρρο κοντά στον Ιορδάνη ποταμό, όπου τον έτρεφε, για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, ένας κόρακας. Κάθε πρωί του πήγαινε άρτο και, κάθε δειλινό, κρέας.
Ο κόρακας τρέφει τον Προφήτη Ηλία – Εορτή 20 Ιουλίου
Είναι γνωστό όμως, πώς τα κοράκια είναι πολύ άσπλαγχνα και πώς είναι τα μοναδικά πουλιά, τα οποία δεν τρέφουν τα μικρά τους, παρά τα αφήνουν μόνα στην φωλιά και φεύγουν. Κι εκείνα αρπάζουν τα μικρά ζωϊφια που πετούν κοντά τους και έτσι διατρέφονται, μέχρι να φτάσουν σε ηλικία να πετάξουν.
Κατάλαβε τότε ο Προφήτης, πως αυτό ήταν ένα σημάδι. Πράγματι, όταν είχε δει τον βασιλιά να προσκυνά τα είδωλα, ωργισμένος είχε πει:
«Ζη Κύριος ο Θεός των δυνάμεων, ο Θεός του Ισραήλ, ενώπιον του οποίου παρίσταμαι εγώ˙ να μη γίνη πλέον δρόσος ούτε βροχή στην γη, παρά μόνον πάλι δια του λόγου μου».
Αφού είπε τούτα τα λόγια, ακούσθηκε φωνή Κυρίου να του λέγη:
«Φύγε απ’ εδώ κατά ανατολάς και κρύψου εις τον χείμαρον όπου είναι απέναντι του Ιορδάνου ποταμού και ονομάζεται Χορράθ. Θα πίνης νερό από τον χείμαρρον και εγώ θα προστάξω τους κόρακας να σε τρέφουν εκεί».
Και ο Θεός του έστειλε τον μισότεκνο και ανελέητο κόρακα να τον θρέψη, ώστε να λυπηθή ο Προφήτης τους ανθρώπους και να ζητήση από τον Θεό να βρέξη πάλι. ΠΗΓΗ : ekklisiaonline.gr
