Τα ονόματα που γιορτάζουν σήμερα είναι τα εξής:
Η Αγία Χάρις
Η αγία Χάρις, που εορτάζεται η μνήμη της στις 28 Ιανουαρίου, όχι μόνο είναι μια άγνωστη στους πολλούς αγία, αλλά δεν έχουν διασωθεί και βιογραφικά στοιχεία της.
Η μόνη πληροφορία, που υπάρχει για εκείνη, είναι ότι της έκοψαν τα πόδια και μαρτύρησε με αυτό το βίαιο τρόπο.
Αυτό, ωστόσο, δεν εμποδίζει τη χάρη της αγίας Χάριτος να επενεργεί στους πιστούς.
Και ένα στοιχείο από το βίο της αρκεί για να διασώζονται παραδείγματα μέσα στους αιώνες, για το πως απαντάει ο άνθρωπος στην πρόσκληση του Θεού για τη σωτηρία του.
Γιατί μια πράξη, όπως αυτή της αγίας Χάριτος, δεν κλείνεται στα στενά όρια μιας εποχής.
Η δύναμή της διατρέχει ολόκληρη την ανθρώπινη ιστορία. Και μέσα από την πράξη της θυσίας της αγίας Χάριτος, βγαίνει ένα βαθύτερο μήνυμα, το οποίο πρέπει να αναζητήσουμε.
Ποιο είναι το βαθύτερο αυτό μήνυμα; Η κλήση του Θεού επαναλαμβάνεται στην ιστορία. Ο Θεός μας καλεί συνεχώς στην κοινωνία Του.
Και ο καθένας έχει την ευθύνη της ανταπόκρισης. Η αγία Χάρις έδωσε το αίμα της για το Χριστό και μάλιστα γνώρισε τη φρίκη να της κόψουν τα δύο πόδια της.
Μια φρίκη, που την είδε ως κλήση του Θεού, η οποία κλήση του Θεού είναι καθολική, παγκόσμια, διαιώνια.
Ο Θεός καλεί τον άνθρωπο σε κάθε εποχή. Δεν ενεργεί ο Θεός με βάση τις δικές μας κατεστημένες συνήθειες.
Γιατί κανείς από μας δεν θα καλούσε για δεύτερη φορά, εκείνους, που θα απέρριπταν την πρόσκλησή του.
Ο Θεός, όμως, που είναι Αγάπη, επιμένει στην κλήση Του. Επαναλαμβάνει την πρόσκληση και όταν ακόμη ο άνθρωπος την απορρίπτει.
Η άρνηση των ανθρώπων να ανταποκριθούμε στην κλήση του Θεού βαρύνει αποκλειστικά εμάς και μόνο.
Όπως και η αποδοχή της κλήσης, εξαρτάται πάλι από εμάς. Το μεγαλειωδέστερο και συνταρακτικώτερο είναι ότι ο Θεός μας αποκαλύπτεται, δίνοντας σε μας τη δυνατότητα να τον απορρίψουμε ή να τον αποδεχτούμε.
Είμαστε ελεύθερα πρόσωπα, γι’ αυτό έχουμε τη δυνατότητα εκλογής.
Έτσι η αγία Χάρις επέλεξε το μαρτύριο, εκφράζοντας μέσα από αυτό την αφοσίωσή της στο Χριστό.
Η κλήση του Θεού δεν είναι καταναγκασμός του ανθρώπου, είναι μια υπόδειξη Αλήθειας.
Δεν διατάσσεται ο άνθρωπος από το Θεό να κάνει οτιδήποτε, είτε να του γυρίσει την πλάτη, είτε να τον ομολογήσει, είτε να μαρτυρήσει γι΄ αυτόν. Προσκαλείται κοντά του σαν φίλος…
Μέγας ασκητής ο Παλλάδιος, έκτισε ένα μικρό κελί σ’ ένα βουνό που ονομαζόταν Ίμμαι (ή Ήμμη). Εκεί, με πολλή αγρυπνία, νηστεία και συνεχή προσευχή, αξιώθηκε από τον Θεό να θαυματουργεί.
Κάποτε, βρέθηκε μπροστά στην πόρτα του κάποιος έμπορος σφαγμένος, που τον είχε σφάξει και ληστέψει ένας ληστής. Τότε όλοι καταδίκασαν τον Παλλάδιο, σαν φονιά του εμπόρου. Ο Παλλάδιος, όμως, προσευχήθηκε και ανέστησε τον έμπορο που αμέσως έδειξε τον αληθινό φονιά, που ήταν μάλιστα ανάμεσα σ’ αυτούς πού κατηγορούσαν τον Παλλάδιο. Το θαύμα αυτό έκανε ν’ αποκτήσει ο Παλλάδιος φήμη αγίου ανδρός σ’ όλα τα περίχωρα.
Έτσι λοιπόν, θεοσεβώς, αφού έζησε ο Παλλάδιος, ειρηνικά τελείωσε την επίγεια ζωή του.
Πηγή: tilestwra
