Σούζαν Ίτον: Το έγκλημα που συγκλόνισε την Κρήτη – Τα ίχνη που οδήγησαν στον δολοφόνο της
Το καλοκαίρι του 2019, η 60χρονη Αμερικανίδα βιολόγος Σούζαν Ίτον βγήκε για τζόκινγκ στον δρόμο κοντά στο Μνημείο Ευελπίδων, στο Κολυμπάρι της Κρήτης. Εκείνη την ώρα, ο Γιάννης Παρασκάκης κινούνταν με το αυτοκίνητό του στην περιοχή και την είδε να τρέχει στην άκρη του δρόμου. Αρχικά την προσπέρασε, όμως στη συνέχεια έκανε αναστροφή και επέστρεψε προς το μέρος της.
Όπως ομολόγησε αργότερα, τη χτύπησε δύο φορές με το όχημά του, με αποτέλεσμα η 60χρονη να πέσει αναίσθητη στο έδαφος. Στη συνέχεια την τοποθέτησε στο πορτ μπαγκάζ και την οδήγησε σε μια σπηλιά, περίπου 10 χιλιόμετρα μακριά από το σημείο της επίθεσης. Εκεί παρέμεινε για περίπου μία ώρα και 20 λεπτά. Αφού τη βίασε, πέταξε το σώμα της σε φρεάτιο παλιού γερμανικού πυροβολείου και κάλυψε το άνοιγμα με μια παλιά παλέτα, επιχειρώντας να εξαφανίσει τα ίχνη του εγκλήματος. «Με πιάνει κάτι και θέλω να κάνω κακό», φέρεται να είπε στους αστυνομικούς. Κατά την κατάθεσή του υποστήριξε ακόμη ότι εκείνο το μεσημέρι είχε φύγει από το σπίτι του με μοναδικό σκοπό να ικανοποιήσει τις σεξουαλικές του ορέξεις, με οποιοδήποτε κόστος. «Δέχομαι ότι ισχύει η κατηγορία», είχε αναφέρει χαρακτηριστικά.
Τα ευρήματα της ιατροδικαστικής εξέτασης
Η ιατροδικαστική εξέταση αποκάλυψε τη βιαιότητα της επίθεσης. Η Σούζαν Ίτον έφερε βαριά κατάγματα στα πλευρά και στο πρόσωπο, καθώς και χτυπήματα στα χέρια. Ο ιατροδικαστής κατέληξε ότι ο θάνατός της ήταν ασφυκτικός, διευκρινίζοντας, ωστόσο, ότι αυτό δεν σήμαινε απαραιτήτως πως είχε προκληθεί από απόφραξη των αεραγωγών. Ο δράστης, από την πλευρά του, αρνήθηκε στην κατάθεσή του ότι την είχε πνίξει.
Νόμιζαν ότι το πτώμα ήταν κούκλα
Στο δικαστήριο κατέθεσαν και οι δύο άνδρες που εντόπισαν το πτώμα κατά τη διάρκεια εξερεύνησης στην περιοχή. Όπως είπαν, είχαν επισκεφθεί ξανά το σημείο περίπου 20 ημέρες νωρίτερα, προσπαθώντας να εντοπίσουν την είσοδο του καταφυγίου. Όταν τελικά τη βρήκαν, επέστρεψαν εξοπλισμένοι με φακούς, με σκοπό να εξερευνήσουν τον χώρο και να αποφασίσουν, ανάλογα με όσα θα συναντούσαν, εάν θα ξαναπήγαιναν. Για την υπόθεση της Σούζαν Ίτον γνώριζαν μόνο ότι είχε δηλωθεί η εξαφάνισή της. «Κάποια σημεία ήταν δύσκολα, αλλά διαλέξαμε τον εύκολο δρόμο, καθαρά για εξερεύνηση», ανέφεραν οι δύο φίλοι, οι οποίοι ασχολούνταν ως χόμπι με την ανίχνευση μετάλλων. Όταν αντίκρισαν το σώμα της 60χρονης, αρχικά πίστεψαν ότι επρόκειτο για κούκλα. «Στην αρχή κολλήσαμε. Σκεφτήκαμε πως θα είναι κούκλα, αλλά μετά είδαμε το παπούτσι. Τα χάσαμε λίγο και μετά πήγαμε στο τμήμα. Το πτώμα ήταν σαν να είχε κάνει βουτιά από επτά μέτρα ύψος πάνω σε βράχια. Στην αρχή δεν το πιστέψαμε. Δεν ήταν εύκολο να το πιστέψουμε», κατέθεσαν.
Δείτε το βίντεο:
Τα ίχνη που οδήγησαν στον δράστη
Καθοριστικό εύρημα για τις αστυνομικές αρχές αποτέλεσαν τα πρόσφατα σημάδια από ελαστικά αυτοκινήτου σε χωράφι που οδηγούσε προς το φρεάτιο του καταφυγίου. Το στοιχείο αυτό ενίσχυσε το σενάριο ότι η άτυχη βιολόγος δεν είχε φτάσει μόνη της εκεί, αλλά είχε μεταφερθεί με όχημα. Οι έρευνες εξελίχθηκαν μεθοδικά. Οι αστυνομικοί πραγματοποίησαν επανειλημμένες αυτοψίες, συγκέντρωσαν υλικό από κάμερες ασφαλείας και εξέτασαν σειρά μαρτύρων. Στόχος τους ήταν να σκιαγραφήσουν το προφίλ του δράστη και να περιορίσουν σταδιακά τον κύκλο των υπόπτων. Τη Δευτέρα 15 Ιουλίου, οι αρχές προσήγαγαν έναν 28χρονο κάτοικο της περιοχής. Κατά την εξέτασή του υπέπεσε σε αντιφάσεις και, τελικά, ομολόγησε τη δολοφονία. «Προκαταβολικά ζητάω συγγνώμη για την πράξη μου και ομολογώ ότι εγώ σκότωσα την Αμερικανίδα βιολόγο», είχε πει.
Η απόφαση του δικαστηρίου
Η επταμελής σύνθεση του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου Ρεθύμνου, αποτελούμενη από τρεις δικαστές και τέσσερις ενόρκους, έκρινε ένοχο τον Γιάννη Παρασκάκη, λαμβάνοντας υπόψη τα αποδεικτικά στοιχεία και τις καταθέσεις που παρουσιάστηκαν κατά την ακροαματική διαδικασία. Το δικαστήριο του επέβαλε ισόβια κάθειρξη για την ανθρωποκτονία, επιπλέον κάθειρξη 13 ετών για τον βιασμό και φυλάκιση τεσσάρων μηνών για οπλοκατοχή. Κανένα ελαφρυντικό δεν του αναγνωρίστηκε. Ο εισαγγελέας της έδρας είχε προτείνει την ενοχή του για δύο κακουργήματα και ένα πλημμέλημα, απορρίπτοντας τον ισχυρισμό περί μειωμένου καταλογισμού.
«Είχε συνείδηση των πραττόμενων καθώς την έβαλε στον χώρο των αποσκευών. Δεν βρισκόταν σε διατάραξη συνείδησης όταν τελέστηκε η πράξη. Ελαττωμένος καταλογισμός δεν υπάρχει και προτείνουμε την ενοχή του κατηγορουμένου για τα δύο κακουργήματα και το πλημμέλημα», είχε επισημάνει ολοκληρώνοντας την αγόρευσή του.
